Het openlucht theater in het Amsterdamse Bos geeft elk jaar aan  twee kunstenaars de opdracht om binnen de regeling van de kleinschalige opdrachten van de stad Amsterdam een beeld of installatie te maken in samenhang met het op te voeren toneelstuk. De locatie bevindt zich altijd aan de toegangsweg van het theater. De precieze plek is aan de kunstenaar.

Mijn beeld “Serpentine” bestond uit twee delen, in elkaars verlengde opgesteld en het geheel haaks op en over de toegangsweg. Het beeld legde zo een verband tussen het verre en het dichtbije. Het begindeel vormde  een poort, waar men onderdoor liep om het theater te bereiken. Het is gedacht als een overgang van de realistische wereld naar de theatrale wereld en andersom.

Kleine schetsen en een maquette waren een vruchtbare ondersteuning voor het ontwikkelen van het idee en het uitzetten van de eerste balken. Het beeld is merendeels op lokatie gemaakt om een zo groot mogelijke overeenstemming te bereiken met de directe omgeving. Maten en verhoudingen werden tijdens de bouw dan ook dagelijks aangepast naar aanleiding van het groeiende inzicht over de plek.

De titel en de beweging van het beeld verwijzen naar de slang. Symbool van wijsheid, arglist en kwaad. Ondoorgrondelijk als het leven.
Het beeld is opgebouwd uit houten stijlen en balken. Het verschijnt uit de grond en verdwijnt weer in de grond Transparant en toch aanwezig. Het is er wel en het is er niet. Het zijn dezelfde overwegingen en vragen die een toneelstuk omgeven, waardoor je geïntrigeerd raakt en kijkt.

[nggallery id=10]

Serpentine
hout
hoog 650 cm

Opdracht voor
het Amsterdamse Bos festival 1999